In juni 2014 was ik deelnemer aan de inspiratiebeurs van Natuurbegraafplaats Heidepol bij Arnhem. Op een natuurbegraafplaats word je begraven in de vrije natuur, in het open veld of in het bos. Het bijzondere is dat bij natuurbegraven eeuwige grafrust geldt; een graf is dus voor eeuwig en wordt niet geruimd, zoals bij gewone begraafplaatsen het geval is. Daarnaast worden op natuurbegraafplaatsen graven niet of nauwelijks gemarkeerd. Als er al iets is van markering, dan is het een boomschijf met daarop de naam en data. Het graf en de eventuele markering vervagen mettertijd en worden opgenomen in de natuur.

Het mooie van zo’n beurs is dat je met mensen in gesprek raakt en het al snel over heel wezenlijke zaken gaat; hoe zou je afscheid willen nemen, hoe zou je herinnerd willen worden, welke ervaringen in het verleden hebben je blik op het sterven of afscheid nemen gekleurd, wat vind je belangrijk om na te laten? Het zijn bijna altijd gesprekken waarin mensen zichzelf persoonlijk laten kennen en dingen uitspreken, die je in het dagelijks leven niet vaak bespreekt. Nu was er ook een ouder echtpaar dat beiden al een plekje had uitgezocht op Heidepol. Ze wezen me er op: ‘Kijk daar; bij die grote boom hebben we twee plekken gereserveerd; daar komen we te liggen.”  Ze waren zichtbaar gerustgesteld dat het was geregeld en dat ze zo’n mooie plek hadden waar ze voor eeuwig samen zouden zijn. Uiteraard hoopten ze nog lang geen gebruik te hoeven maken van hun reservering, maar het was toch maar mooi geregeld. Ik wenste ze ook toe dat ze nog vele jaren samen gewoon een wandelingetje over het mooie terrein van Heidepol konden maken.


  • Titel Heidepol
  • Datum 2 mei, 2018